Helsinki (fin. Helsinki, szw. Helsingfors) to stolica Finlandii i prowincji Uusimaa. Liczba mieszkańców 570 tys., aglomeracja - około 1,2 mln. W skład zespołu miejskiego wchodzą: Espoo, Vantaa i Kauniainen. Są głównym ośrodkiem przemysłu, kultury i administracji. Port nad Zatoką Fińską. Uniwersytet założony w 1828 roku. W mieście znajduje się główny port lotniczy.

Historia

Na terenie dzisiejszych Helsinek już w XV wieku istniała niewielka osada. Właściwe miasto zostało założone w 1550 roku przez króla Gustawa Wazę. Stało się ważnym ośrodkiem handlu. W 1640 roku główne centrum miasta zostało przeniesione na obecne miejsce. Często niszczone przez Rosjan. W 1710 roku wybuchła niewielka epidemia. W XVIII wieku nastąpił przyspieszony rozwój miasta. W 1748 roku wybudowano twierdzę Suomenlinna. Po wielkim pożarze w 1812 roku, miasto zostało stolicą kraju. Wtedy powstało mnóstwo instytucji i budynków klasycystycznych, rozwinął się przemysł. W 1870 roku zbudowano pierwszą linię kolejową. W 1918 roku Helsinki stały się stolicą niepodległej Finlandii. Po II wojnie światowej nastąpił bardzo szybki rozwój miasta. W 1952 roku było gospodarzem igrzysk olimpijskich. W 1972 roku podpisano tam traktat KBWE. Miasto stało się modne, a dziś jest jedną z 9 stolic kulturalnych Europy. Po krótkim kryzysie gospodarczym na początku lat 90. XX wieku, miasto powtórnie zaczęło się rozwijać.

Zabytki Helsinek

Suomenlinna – twierdza w Helsinkach, położona na grupie wysp niedaleko brzegu. Ma wielkie znaczenie kulturowe jako zabytek historyczny i atrakcja turystyczna. Twierdza jest ważną częścią tożsamości helsińskiej. W 1991 r. została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wyspy te mają ok. 850 mieszkańców. Znajduje się na nich również szkoła wojny morskiej oraz wiele restauracji i kawiarni dla turystów.

Do Suomenlinny można dotrzeć promem z rynku głównego (Kauppatori).


Linnanmäki – wesołe miasteczko w Helsinkach, położone w dzielnicy Alppila. Należy do fundacji, która zbiera pieniądze na pracę ochrony dzieci. W Linnanmäki jest około 40 różnych dużych i małych urządzeń. Poza tym są hale z automatami do gry, kioski, restauracje i scena zewnętrzna.

Najstarsze urządzenie to karuzela, która została zbudowana w 1896 r. Najbardziej popularne urządzenie to kolejka górska, istniejąca od 1951 r.

Linnanmäki należy do najczęściej odwiedzanych celów podróży do Finlandii.



Pozostałe zabytki:

• Senaatintori (plac senacki) zaprojektowany przez C.L. Engela w 1820 roku. Plac otacza mnóstwo budynków klasycystycznych.
• Yliopisto (uniwersytet) drugi w Finlandii, założony w 1828 roku
• Pałac wybudowany na przedmieściach w 1550 roku
• Parlament z końca XIX wieku. Siedziba rządu Finlandii
• Teatr Narodowy z 1882 roku.
• Bank Narodowy z końca XIX wieku, największy w kraju
• Dworzec Kolejowy zaprojektowany w 1910 roku przez Eliela Saarinana
• Dom towarowy Stockmann z końca XIX wieku, gdzie znajduje się siedziba jednej z najstarszych firm Finlandii
• Pałac Prezydencki z końca XIX wieku
• Biblioteka Narodowa z 1828 roku
• Most Pitkäsilta z 1878 roku
• Obserwatorium astronomiczne zaprojektowane przez C.L. Engela w 1825 roku
• Teatr Szwedzki z ok. 1860 roku
• Kaivopuisto - jeden z największych parków w centrum Helsinek z 1840 roku

Muzea Helsinek:

• Muzeum Narodowe z połowy XIX wieku - największe zbiory w Finlandii
• Ateneumin Taidemuseo - największe muzeum sztuki w Finlandii. Zobaczyć tam można m.in. obrazy Gallena-Kalleli, Jarnefelta, Sallinena, van Gogha, Cezanne'a, Chagalla i wiele innych.
• Muzeum Sinebrychoff z końca XVIII wieku przedstawiająca zbiory starej sztuki Finlandii i Europy
• Muzeum Miasta Helsinki z XIX wieku, przedstawiające miasto
• Muzeum Gallena-Kalleli z 1913 roku; znajdują się tam zbiory poświęcone temu artyście
• Muzeum wojskowe z 1939 roku.
• Muzeum Ehrensvärd z 1748 roku położone w dzielnicy Suomenlinna
• Muzeum Armfelt prezentujące zbiory z XVIII wieku
• Muzeum teatru z 1868 roku. Tam znajdują się m.in. dzieła Alexisa Kivi
• Muzeum sportu z 1940 roku położone w pobliżu stadionu
• Posti Museo z połowy XX wieku. Przedstawia historię poczty w Finlandii
• Muzeum Robotnicze z przełomu XIX i XX wieku
• Muzeum Radia
• Muzeum Hotelarstwa

Miejsca kultu religijnego Helsinek

W Espoo i Vantaa znajduje się kilka kościołow z okresu średniowiecza. Istnieją również inne kościoły w mieście:

• Jeden z najstarszych w Helsinkach kościół na wyspie z 1685 roku
• Ruiny kościoła z 1710 roku
• Kościół w Espoo styl romańsko-gotycki z 1430 roku
• Kościół średniowieczny w Vantaa z 1450 roku
• Cerkiew nowoczesna z 1952 roku
• Katedra św. Marka również zaprojektowana ok. 1820 roku
• Sobór Uspenski kościół prawosławny wybudowany połowie XIX wieku
• Temppeliaukion kirkko z 1975 roku. Kościół wykuty w skale. Zaprojektowany przez Alvara Aalto
• Vanha Kirkko rok 1815
• Nikolainkirkko z ok. 1830 roku

Cmentarze Helsinek:

• Cmentarz Hietaniemi z 1840 roku. Na tym cmentarzu pochowano najsłynniejszych Finów w historii m.in. wszystkich prezydentów Finlandii
• Cmentarz żydowski z ok. 1870 roku
• Cmentarz arabski z ok. 1870 - jeden z nielicznych znajdujących się w Skandynawii
• Cmentarz z 1710, gdzie pochowano ofiary epidemii z tegoż roku

Inne obiekty w Helsinkach:

• Willa Hakasalmiego wybudowana w 1843 roku
• Stadion Olimpijski wybudowany w 1938 roku na olimpiadę. W pobliżu stadionu znajduje się posąg Paavo Nurmi
• Dom Sederholma wybudowany w 1757 roku, przez wielkiego przemysłowca Johana Sederholma
• Dom Mieszczański z początku XVIII wieku. Jeden z najstarszych murowanych budynków w Helsinkach
• Dom Szlachty - budynek z ok. 1890 roku w którym zbierała się arystokracja
• Finlandia talo - nowoczesny budynek zaprojektowany przez Alvara Aalto w 1966 roku.
• Sibeliuksen puisto - park Sibeliusa z lat 20. XX wieku
• Dom Mannerheima z początku XX wieku. Obecnie tam znajduje się muzeum
• Dom Frederika Cygnaeusa z połowy XIX wieku
• ZOO z 1882 roku.
• Opera z drugiej połowy XX wieku
• Pomnik cara Aleksandra II
• Ratusz klasycystyczny z drugiej połowy XIX wieku
• Centrum sztuki Kiasma - centrum sztuki nowoczesnej
• Töölö z 1899 roku
• Kallion kirkko z 1910 roku

Tekst i zdjęcia na licencji GNU | Źródło