|
Szukasz hotelu w Wiedniu?
Kościół Wotywny (Votiv Kirche)
Zbudowano go w latach 1855-1879, na
wzór francuskich katedr gotyckich z XIII wieku, na polecenie cesarza
Maksymiliana (brata Franciszka). Upamiętnia on cudowne ocalenie cesarza
z zamachu, którego usiłował dokonać anarchista Libeny. Koszt budowy
pokryto dzięki subskrypcji rozpisanej w 1856 r., w której wzięło udział
ponad 300 000 obywateli. Na szczególną uwagę zasługuje fasada z pięknym
rozetowym oknem i dwoma wieżami o wysokości 99m, stanowiącymi jej
obramowanie.
Ratusz (Rathaus)
Powstawał w latach 1872-1883, według projektu Fridricha von Schmidta a
był wzorowany na ratuszu w Brukseli. Ratusz wraz z Uniwersytetem i
Parlamentem stał się centrum administracyjnym miasta. Neogotycki gmach
Ratusza ma strzelistą wieżę wysoką na 100m, na szczycie której stoi
3-metrowy posąg zwany Żelaznym Człowiekiem (der Eiserne Rathausmann).
Plac, przy którym znajduje się dzisiejszy Ratusz, był miejscem musztry
i parad armii cesarskiej.
Teatr Dworski (Burgtheater)
Został on zbudowany w latach 1874-1888 według projektu Gottfrida
Sempera i Karla von Hasenauera. Podczas uroczystej inauguracji teatru
wystawiono dramat Schillera "Wallenstein". Bombardowania mające miejsce
w 1945 roku nie oszczędziły gmachu teatru. Pożar wywołany przez
spadające bomby zniszczył jego dużą część. Na szczęście ocalały
skrzydła boczne, dzięki czemu na sklepieniach nad schodami można nadal
oglądać wspaniałe freski Gustava Klima i Franza Matscha. Po wojnie
podjęto wzmożone prace restauracyjne, które to zakończono w 1955 roku i
od tego właśnie czasu teatr ten jest uważany za jeden z
najpiękniejszych teatrów w Europie.
Parlament
Budynek wychodzący na Dr-Karl Renner
Ring jest miejscem, gdzie spotykają się obydwie izby Austriackiego
Zgromadzenia Narodowego - Bundesrat i Nationalrat. Gmach ten został
wzniesiony w latach1874-1883 według projektu duńskiego architekta
Theophila von Hansena, który wzorował się na starożytnej architekturze
Aten. Budynek charakteryzuje wysunięta ku przodowi część centralna z
ośmioma korynckimi kolumnami i dwoma skrzydłami bocznymi z kolumnadami.
Wszystko to wskazuje na triumf klasycyzmu: monumentalna fontanna
przedstawiająca Pallas Atenę, cztery brązowe posągi jeźdźców na koniach
oraz posągi historyków greckich.
Muzeum Historii Naturalnej i Historii Sztuk Pięknych (Naturhistorisches Museum & Kunsthistorisches Museum)
Ogromny plac Marii Teresy, utworzony
ok. 1820 roku, jest wiedeńskim centrum muzealnym. Pośrodku placu stoi
pomnik cesarzowej, wzniesiony w 1888r. i wykonany w brązie. Przedstawia
on Marię Teresę siedzącą na tronie oraz poniżej jej doradców (posągi
stojące) i jej generałów (posągi na koniach). Po obydwu stronach placu
stoją vis-a-vis dwa symetryczne budynki: Muzeum Historii Naturalnej
oraz Muzeum Historii Sztuk Pięknych. Zbudowali je w latach 1872-1881
Gotrfried Semper i Karl von Hasenauer, w stylu typowym dla włoskiego
renesansu. Budynki te są prawie identyczne - każdy ma wysoką kopułę,
zwieńczenie w kształcie balustrady, ozdobionej posągami sławnych ludzi,
i długą fasadą z kolumnami i półpilastrami. Muzeum Historii Naturalnej
jest jednym z najbogatszych i najlepiej wyposażonych muzeów
przyrodniczych na świecie. Natomiast Muzeum Historii Sztuk Pięknych,
jak powszechnie uznano, posiada jeden z najcenniejszych zbiorów dzieł
sztuki na świecie, czyli galerię obrazów.
Hofburg
Został wybudowany w XIII przez rodzinę
Habsburgów i przez kolejne 7 wieków był ich oficjalną rezydencją. Był
on stale poddawany modyfikacjom, które były wykonywane pod dyktando
obowiązujących w danym czasie stylów. Dziś Hofburg jest kompleksem
budynków, placów, dziedzińców i ogrodów. Z Hofburgiem kojarzy się
dynastia Habsburgów. Ostatnim z panujących Habsburgów był Franciszek
Józef. (którego rządy były jedne z najdłuższych w całej historii rządów
na świecie - Ludwik XIV). Cesarz rządził przez 68 lat (1848-1916) i był
świadkiem powolnego schyłku tejże dynastii. Ślub Franciszka Józefa z
"Sisi" (Elżbieta) - dwa złowróżbne znaki. Szabla mało nie upadła na
ziemię, diadem panny młodej utkwił na chwilę w girlandzie okalającej
drzwi karety.
Opera Państwowa (Staatsoper)
Jest obecnie jednym z głównych teatrów
muzycznych na świecie. Architekci wzorowali się na architekturze
wczesnego renesansu francuskiego. Nadali budowli bardzo monumentalny
charakter. Budowę zaczęto w 1861 r. a już 25 maja 1869 roku działalność
Opery uroczyście zainaugurowano przedstawieniem "Don Giovanniego"
Mozarta. Żaden z architektów nie dożył jednak tej radosnej chwili
ponieważ po nieprzychylnym komentarzu Franciszka Józefa dotyczącym
proporcji fasady jeden z architektów się powiesił a drugi zmarł w dwa
miesiące później z rozpaczy za swoim przyjacielem. Opera została prawie
całkowicie zniszczona podczas bombardowania w 1945 roku ale później
mozolne prace doprowadziły do odbudowy i rekonstrukcji budynku opery.
Wnętrze opery jest ozdobione z przepychem. Widownia posiada ponad 2200
miejsc. W styczniu lub w lutym każdego roku odbywa się tu sławny
"Opernball", czyli bal w Operze. Wówczas parter widowni staje się
ogromną salą balową.
Park Miejski (Stadtpark)
Park miejski został rozplanowany dzięki
burmistrzowi Zelince a prace nad nim zbiegły się z pracami nad Ringiem.
Do użytku został on oddany w 1862r. Przez tenże park przepływa
malowniczy strumień zwany Wiedenką, który to nieopodal wpada do Dunaju.
Park ozdabiają liczne pomniki i posągi sławnych ludzi: m. in. Franza
Schuberta oraz Johanna Straussa syna, "króla walca". Brązowy posąg
wielkiego wiedeńskiego kompozytora, grającego na skrzypcach, jest
ustawiony pod łukiem z białego marmuru. Pomnik ten jest hołdem miasta
dla najsławniejszego i najbardziej
ukochanego syna - Strauss był prawdziwym idolem mas, a jego sława
przewyższała sławę cesarza. W Parku Miejskim można też obejrzeć tzw.
Kursalon, czyli masywny pawilon zbudowany przez Johanna Garbena w
latach 1865-67. Jest to pomieszczenie będące świątynią wiedeńskiego
walca. Ze względu na licznie przybywających turystów odbywają się tam
często konkursy walca.)
Katedra Św. Stefana (Stephansdom)
Jest to najwspanialszy klejnot gotycki
w Wiedniu i w całej Austrii. Katedra powstała na murach romańskiego
kościoła z XIII wieku, z którego pozostała tylko fasada i słynne wrota
(Riesentor). CIEKAWOSTKA - Podczas kopania rowów pod fundamenty portalu
natrafiono na wielką piszczelową kość mamuta i stąd ta nazwa.
Najbardziej charakterystyczną częścią bazyliki jest 137 metrowa wieża,
nazywana przez Austriaków "Steffl", czyli Stefanek. Wieża ta jest
widoczna przy ładnej pogodzie nawet z odległości 100km. Podczas pożaru
katedry po bombardowaniu w 1945 roku powstało zagrożenie, że wieża
runie. Cudem została ona jednak uratowana. Ucierpiało natomiast
drewniane sklepienie oraz dach z wielobarwnymi, łuskowatymi dachówkami.
Plac Graben (Platz Graben)
Plac ten jest otoczony przez eleganckie
i przez to najdroższe sklepy w Wiedniu. Wraz z Placem Św. Stefana i
Kärntnerstr. tworzy rozległy teren spacerowy wyłączony dla ruchu
samochodowego. Nazwa pochodzi od wykopu, znajdującego się w połowie
drogi między świecką częścią miasta, którą reprezentował Hofburg, a
częścią o zabudowie sakralnej, reprezentowanej przez katedrę Św.
Stefana. Dziś na miejscu tego wykopu znajduje się najbardziej
zadziwiający przykład wiedeńskiego baroku - Kolumna Morowa (Pestsäule),
znana też jako Kolumna Trójcy Świętej (Dreifältigkeitssäule). Została
ona wzniesiona przez cesarza Lopolda I na pamiątkę ocalenia go od
straszliwej epidemii dżumy w 1679 roku. Właśnie we wcześniej przeze
mnie wspomnianym dole grzebano zwłoki tych, którzy pomarli od zarazy.
Pomnik ten przedstawia skłębiony tłum figur, chmur, amorków, aniołów i
postaci symbolicznych. Szczególnie rzucająca się w oczy jest postać
Wiary triumfującej nad Zarazą.
Kościół Minorytów (Minoriten Kirche)
Jest to narodowy kościół włoski. Nazwa
pochodzi od zakonu braci mniejszych, fundatorów tego kościoła (XIII w).
W 1350 r. kościół ten spłonął ale zostały natychmiast podjęte prace
związane z jego rekonstrukcją. Został przywrócony poprzedni gotycki
styl, który do tej pory możemy zaobserwować. Charakterystyczną częścią
tego kościoła jest oktagonalna wieża, znana w całym Wiedniu z powodu
ściętego wierzchołka. Iglica, która się na niej znajdowała została
ścięta podczas bombardowania w 1863 roku przez wojska tureckie. Jest to
typowy kościół halowy: wszystkie trzy nawy - główna i dwie boczne są
wsparte na wysokich filarach i mają taką samą wysokość. Niewątpliwą
rzadkością jest wielka mozaika z początku XIX wieku wykonana przez
Giacomo Raffaellego na zamówienie Napoleona i będąca odtworzeniem
"Ostatniej Wieczerzy" Leonarda da Vinci.
Schönbrunn
Pałac i park - to typowe przykłady
okazałości austriackiego dworu i barokowego stylu w architekturze. W
1559 roku, cesarz Maksymilian II kazał przebudować młyn na pałac
myśliwski a wokół niego stworzyć zamknięte tereny łowieckie.
W czasie oblężenia Wiednia przez Turków (1683), posiadłość ta została
spalona. W 1692r. cesarz Leopold I postanowił zbudować nowy pałac -
letnią rezydencję dla swojego syna Józefa. Pracami zajął się w 1695
roku Johann von Erlach. W pałacu mieści się 1440 komnat, których część
obecnie przeznaczono na muzeum, a 2część na siedziby różnych
instytucji. Można by się zastanawiać skąd się wzięła nazwa Schönbrunn.
Otóż, legenda głosi, że w pierwszych dniach swego panowania cesarz
Matthias polował w tych okolicach i przypadkiem natrafił na źródło
najczystszej wody, jaką kiedykolwiek w życiu pił i nazwał ją - "schöner
Brunnen", co oznacza "piękne źródło".
Prater
Jest to ogromny park, rozpościerający
się pomiędzy Dunajem a Kanałem Dunaju na powierzchni ponad 1700
hektarów. Niegdyś były to tereny łowieckie, teraz jest to miejsce zabaw
i spotkań Wiedeńczyków. Można tu znaleźć wszelkiego rodzaju atrakcje
począwszy od różnych kolejek, poprzez strzelnice i salony gier
skończywszy na tunelach śmiechu. Nad częścią parku, zwaną Volksprater,
góruje gigantyczny diabelski młyn (Riesenrad), który po wieży katedry
Św. Stefana stal się drugim symbolem Wiednia.
Grinzing
Dawniej był zupełnie odrębną
miejscowością, dziś jest jedną z dzielnic Wiednia, położoną na stokach
Lasku Wiedeńskiego (Wienerwald). Jest typowym ośrodkiem turystycznym,
celem wypraw do tradycyjnych Heurigen i wesołych, pełnych życia
uliczek. Heurigen to charakterystyczne winiarnie z przywilejem wyszynku
młodego wina. Nazwa pochodzi od słowa "heurig" oznaczającego
"tegoroczny". Winiarnie te są oznaczone gałązką sosny lub malowaną
tabliczką nad wejściem. Winiarnie przyjmują gości jadłem, napitkiem i
tradycyjną wiedeńską muzyką (Schrammel-Musik).
Hotele: Austria
Hotele: Wiedeń
Hotele: Lotnisko Schwechat w Wiedniu(VIE) - Wiedeń |