Szukasz hotelu w San Marino?

Bazylika Świętego (Basilica del Santo)

Na miejscu starego Kościoła Parafialnego wybudowana została neoklasyczna Bazylika Świętego. Prawdopodobnie nigdy nie został popełniony błąd tak ogromny w długiej historii Republiki, jako że stary Kościół Parafialny w stylu preromantycznym był jednym z najwcześniejszych pomników chrześcijaństwa (nawa główna pochodziła z V-VI wieku nasze ery). Budowa obecnego Kościoła Parafialnego zaczęła się w 1826 roku a skończyła w 1838r. Konserwacja kościoła miała miejsce w roku 1855 a w roku 1926 Papież Pius XI podniósł go do rangi Bazyliki Mniejszej. Wnętrze Nawy głównej ozdobione jest kolumnami korynckimi. Ołtarz Główny dzisiejszej Bazyliki ozdobiony jest marmurową statuą Świętego Założyciela dzieła Tadoliniego. Pod Ołtarzem przechowywane są części relikwii św. Marino. Czaszka przechowywana jest w Świętym Relikwiarzu znajdującym się po prawej stronie Ołtarza. Po lewej stronie znajduje się Tron Regencji - cenne dzieło siedemnastowieczne.

Pałac Rządowy (Palazzo del Governo)

Jest on dziełem miejscowych kamieniarzy a został wybudowany według projektu architekta rzymskiego Francesco Azzurii. Budowa została zaczęta w 1884 roku, trwała 10 lat i została uroczyście zakończona 30 września 1894 roku. Fasada budynku jest bogato udekorowana herbami Zamków Republiki i składa się z portyku o trzech łukach gotyckich, półpiętra wraz z pamiątkowym napisem, z piętra zdobionego trzema wielkimi i pięknymi oknami o ostrych łukach, z drugiego piętra z małymi oknami oraz wystającego krenelażu gwelfijskiego. Po lewej stroni wznosi się dzwonnica również zwieńczona krenelażem, udekorowana figurką św. Marino znajdującą się pomiędzy figurami św. Agaty i św. Leona, pod nimi to umiejscowiony jest zegar. Wnętrze jest przykładem okazałej konstrukcji średniowiecznej. Zwiedzanie zaczyna się od przedsionka bogatego w herby i płyty nagrobkowe. Pokonując okazałe schody dociera się na główne piętro gdzie znajduje się Sala Zebrań i Audiencji ( Sala dei Congressi e delle Udienze) oraz Sala Rady (Sala del Consiglio) wraz z 60 gotyckimi fotelami Doradców. Następnie przechodzi się do Sali Głosowań (sala di Scrutinio) i krętymi schodami dociera się na taras i wieżę skąd widać imponującą panoramę.

Plac Wolności (La Plazza della Liberta)

Od wieków była to główna rezydencja papieży, ale kiedy pod koniec XIV w. papiestwo wróciło z Awinionu i zastało zrujnowane pałace laterańskie, przeniosło się do Watykanu. Od IV wieku zawsze stał na tym miejscu jakiś kościół - pierwszy założył Konstantyn. Obecny - przebudowany przez Borrominiego w XVII w. - świadczy o obfitującej w wydarzenia historii Rzymu i zawiera elementy z najrozmaitszych okresów jego dziejów.

Do wnętrza bazyliki prowadzi pięcioro drzwi. Drzwi Święte (po lewej) są otwierane, tak jak w Bazylice Św. Piotra, tylko w Lata Jubileuszowe. Środkowe drzwi kościoła pochodzą z Curii, czyli Domu Senackiego przy Form Romanum. Na pierwszym filarze z lewej strony, w prawej nawie bocznej, znajduje się fragment fresku pędzla Giotta przedstawiający Bonifacego VIII proklamującego rok 1300 Rokiem Świętym. Nieco dalej znajduje się pomnik papieża Sylwestra I. W pomnik wkomponowano fragment oryginalnego grobowca Sylwestra, z którego dochodzi ponoć klekot kości, gdy ma umrzeć kolejny zwierzchnik kościoła. Temu to papieżowi zawdzięczamy zabawy i różne szaleństwa w ostatnim dniu roku. Za ołtarzem papieskim przechowywane są głowy św. Piotra i św. Pawła - najważniejsze relikwie w kościele. Natomiast w jednej z sal bocznych znajduje się tron papieski i rozmaite pamiątki (m.in. szaty pontyfikacyjne Bonifacego VIII).

Wieża Pierwsza (La Rocca Guaita)

Nie można ustalić z całą pewnością, kiedy mieszkańcy San Marino zaczęli budowę swej pierwszej wieży. Legenda mówi, że miało to miejsce około X wieku, ale nie jest to potwierdzone. Wieża ta składa się z dwóch pasów murów, pas wewnętrzny zachowuje cechy charakterystyczne dla małych twierdz z epoki feudalnej. Brama wejściowa znajduje się na wysokości kilku metrów i wejść można było za pomocą mostu zwodzonego dziś już nieistniejącego. Twierdza była restaurowana wiele razy między innymi w: 1416, 1479, 1482, 1549 i 1615 roku. Wewnątrz zachowane są niektóre działa artylerii, dary królów Włoch: Wiktora Emmanuela II i Wiktora Emmanuela III, aż po dziś dzień sprawne używane do oddawania salw w czasie świąt narodowych. Aż do końca lat 60-tych twierdza przeznaczona była na więzienie; dzisiaj mieści w sobie stałą wystawę poświęconą początkom i zmianom, jakim ulegały fortyfikacje.

Wieża Druga (La Rocca Cesta)

Cesta zwana także Frattą jest drugą małą twierdzą w San Marino. Zbudowana w I-szej połowie XIII wieku, była wiele razy restaurowana na przestrzeni wieków. Ostatnie i najważniejsze prace restauracyjne pochodzące z 1925 roku. Wróciły one całej budowli jej dawne, pierwotne piękno. Cesta w równym stopniu jak i Guaita, została zbudowana nad przepaścią, w najwyższym punkcie Wzgórza Tytana. Cesta mieści w sobie dzisiaj interesujące Muzeum Starej Broni, które posiada eksponaty pochodzące z okresu średniowiecza a także te, które datą sięgają początków XX wieku.

Wieża Trzecia (La Rocca Montale)

Rok budowy Montale nie jest znany. Chodzi tu o jedną pojedynczą wieżę o podstawie pięciokątnej z bramą wejściową kilka metrów nad ziemią, odrestaurowaną w 1743 roku. Prawdopodobnie według zamiarów mieszkańców San Marino miała ona zamienić się w ważną twierdzę, której dokończenie nie było już uważane za konieczne jako, że czasy się zmieniły. Prawie na pewno została przystosowana do funkcji wieży strażniczej, aby chronić lewy bok Cesty przed nieoczekiwanymi atakami, które mogły nastąpić z nie opodal położonego zamku Malatesty - Fiorentino.

Hotele: Włochy
Hotele: San Marino
Hotele: Lotnisko Federico Fellini w Rimini (RMI) - Rimini