Szukasz hotelu w Bratysławie?

Zamek (Hrad)

To chyba najbardziej znane miejsce w mieście, które znajduje się na każdej pocztówce. Jest on bardzo malowniczo położony na wysokiej skarpie nad Dunajem. Sama konstrukcja zamku nie jest zbyt ciekawa, a widok na tzw. Sypialnię Bratysławy, czyli dzielnicę Petrzalkę jest średnio ciekawy. Aby zobaczyć naprawdę ładny widok, na Stare Miasto, należy przespacerować się wzdłuż murów zamku.

Dzisiejszy zamek został wybudowany w połowie XV wieku na fundamentach wcześniejszego zamku z X wieku. Wybudował go Zygmunt Luksemburczyk, spodziewając się rychłego ataku czeskich husytów. Maria Teresa była inicjatorką ostatniej przebudowy wnętrz zamku w stylu barokowym i rokokowym, ale z jej wysiłków nic nie do dzisiaj nie zostało - wnętrza są całkowicie odbudowane od nowa. W 1811 roku hrad spłonął, gdyż został podpalony przez pijanych żołnierzy austriackich mających tam swe koszary. Długo stał nieodnowiony, a na starych zdjęciach można jeszcze zobaczyć, jak straszy oczodołami pustych otworów po oknach. Restaurację rozpoczęto dopiero po II wojnie światowej, w latach 50-tych. Tutaj w 1968 roku podpisano ustawę o utworzeniu federacji (która i tak była w dużej mierze fikcją), a w 1992 roku tuż przed rozpadem CSRF podpisano tu pierwszą konstytucję słowacką. Obecnie w zamku mieści się Słowackie Muzeum Narodowe (Slovenskie Narodne Muzeum). Powinno się wejść na jedną z wież, z której można podziwiać niezłą panoramę nie tylko Petrzalki, ale też reszty Bratysławy.

Obok zamku znajduje się też baszta Luginsland z Muzeum Muzycznym (Hudobne Muzeum), gdzie zgromadzono stare instrumenty ludowe. W pobliżu zobaczymy również XV-czną gotycką Bramę Zygmuntowską. Po drugiej stronie wybudowano niedawno siedzibę słowackiego parlamentu.

Schodząc z terenów zamkowych Zamockiemi schodami dojdziemy do tzw. Modrego Domu, gdzie działa Muzeum Rzemiosł Artystycznych (Umelecke Remesla). Zaraz obok w XVIII budynku, uchodzącym za najwęższy w Europie, działa Muzeum zegarów (Muzeum Hodin).

Katedra Św. Marcina (Dom sv. Martina)

Jest to dawny kościół koronacyjny królów węgierskich - świadczy o tym korona umieszczona na czubku wieży. Znajduje się tuż przy ruchliwej ulicy Staromiejskiej, prowadzącej do Nowego Mostu na Dunaju. Podczas budowania tej drogi wyburzono dawną dzielnicę żydowską i uszkodzono fundamenty gotyckiej katedry. Sam kościół nie jest zbyt atrakcyjny z zewnątrz - budowę rozpoczęto w XIV wieku, a od XVI wieku do 1830 roku odbywały się tutaj koronacje (ostatnim koronowanym tu królem Węgier był cesarz Austrii Ferdynand I Habsburg, zwany Dobrotliwym). W środku wyposażenie neogotyckie, warto zwrócić uwagę na rzeźbę św. Marcina dłuta Juraja Rafaela Donnera i barokową kaplicę św. Jana Almuznika, znajdującą się w północnej nawie.

Stare Miasto (Stare Mesto)

Stare Miasto to prawdziwy labirynt uliczek. Najsłynniejszą jest ulica Michalska, którą rozpoczyna biała i wysoka wieża Michalska. Powstała na przełomie XIII i XIV wieku, a jej wysokość mierzy ponad 50 metrów. Kiedyś tu właśnie kończył się pas murów obronnych. Można wejść do środka by obejrzeć Muzeum Broni i Fortyfikacji Miejskich (Muzeum Zbrani a Mestskeho Opevnenia) z ciekawymi zbiorami, ale raczej dla osób bliżej zainteresowanych tematem. Oprócz starego uzbrojenia i mundurów prezentuje nowsze, dotyczące czasów Austro-Węgier i niepodległej Słowacji podczas wojny. Największą atrakcją jest wyjście na taras widokowy, skąd rozciąga się wspaniały widok na starówkę i hrad. Idąc wzdłóż ulicy Michalskiej mijamy po drodze barokowe XVIII-czne pałace węgierskich arystokratów. Kawałek dalej, przy skrzyżowaniu z ulicą Sedlarską znajduje się pałac Komory Królewskiej z alegoriami Sprawiedliwości i Praworządności na szczycie. Idąc dalej ulicą Venturską mijamy barokowo-klasycystyczny pałac de Pauliho, mieszczący bibliotekę uniwersytecką, a niegdyś parlament węgierski. Obok stoi budynek ambasady austriackiej, pałac Palffyho, w którym jeden koncert dał sześcioletni Mozart. W budynku Wyższej Szkoły Muzycznej mieścił się kiedyś pierwszy węgierski uniwersytet - Academia Istropolitana, założony w 1465 roku przez Michała Korwina; działał jednak tylko 30 lat, gdyż studenci woleli jeździć do Wiednia, Pragi czy Krakowa. Skręcając z ulicy Michalskiej w lewo w ulicę Sedlarską dochodzimy do Hlavnego Amnestia, czyli rynku. Pośrodku wznosi się XVI-czna fontanna Rolanda, przedstawiająca, nie jak chce tradycja, dobrego rycerza Rolanda, lecz cesarza Maksymiliana II. Naprzeciwko stoi Stary Ratusz (Stara Radnica), z barokową wieżą, z której czasami słychać dźwięki różnych melodii, a po zmroku tańce laserów. Sam ratusz to budowla renesansowa z gotycką bramą, a niektóre zrekonstruowane części typowe są dla XIX wieku. Warto wejść na wewnętrzny dziedziniec, gdzie można odpocząć od tłumów turystów i w spokoju oraz przyjemnym chłodku (w lato oczywiście) nabrać trochę sił dla zwiedzenia Muzeum Miejskiego (Muzeum Dejin Bratislavy), mieszczącego się w środku ratusza. Zbiory są dla niektórych fascynujące, innym może wydadzą się nudne - ale jest ich naprawdę dużo. Zaczynają się od najstarszych dziejów miasta, poprzez dzieje węgierskie i austro-węgierskie, a na powojennej Czechosłowacji kończąc. Czasami można też wejść na ratuszową wieżę, ale wpuszczają tylko w niektóre dni i godziny.

Pałac Prymasowski (Biskupsky Urad)

Ten imponujący różowy pałac został wybudowany dla kardynała Józefa Batthyanyego, arcybiskupa ostrzyhomskiego i prymasa węgierskiego w latach 1778-1781. Pałac należy do klejnotów architektury klasycznej na Słowacji i był wybudowany według projektu architekta Melchiora Hefelego. Już w 1370 roku wspomina się, że na tym miejscu był dom biskupa. Po zajęciu Ostrzyhomu przez Turków w 1543 roku, arcybiskup był zmuszony wybrać sobie jako swoją siedzibę Pressburg. Przeprowadził się do przepięknej gotyckiej siedziby swojego poprzednika, która już wtedy była najbardziej reprezentacyjnym budynkiem w mieście. Budynek był wciąż przebudowywany. W 1563 roku w pałacu najprawdopodobniej zasiadał Sejm Węgierski a w tym samym roku miało tu miejsce przyjęcie po pierwszej koronacji pressburskiej Maksymiliana II, ponieważ król z rodziną wtedy jeszcze mieszkali w pałacu arcybiskupa. Ten stary budynek w XVIII wieku został zastąpiony tym dzisiejszym, ponieważ arcybiskup uznał, że ówczesny pałac nie jest dostatecznie reprezentacyjny. Po zniszczeniach zamku pożarze w 1811 roku okazjonalnie przebywali tu węgierscy królowie, ale już przedtem był tu zakwaterowany po swojej koronacji w 1790 roku Leopold II. Sala Lustrzana w pałacu była jakby stworzona na przygotowanie balowi koronacyjnych i została wykorzystana w 1830 roku, gdy przebywał tu Ferdynand V.

Rynek Hviezdoslava (Hviezdoslavovo Namestie)

Jest to dość długi i szeroki deptak, na którym znajduje się wiele ciekawych fontann i kilka pomników. Tutaj także stoi Carlton, najstarsy i najbardziej elegancki hotel w mieście, który po wieloletnim remoncie prezentuje się znakomicie. Centralnym budynkiem deptaku jest Teatr Narodowy (Slovenskie narodne divadlo), wybudowany w 1886 przez wiedeńskich architektów w wiedeńskim stylu. Na szczycie budynku można dojrzeć kilka rzeźb z muzą komedii, Talią. Bratysławskie przedstawienia teatralne uchodzą za jedne z najlepszych w Europie, ale sezon teatralny nie pokrywa się z sezonem turystycznym. Przed teatrem stoi XIX-czna fontanna Ganimedesa, przedstawiająca porwanie pięknego chłopca przez Zeusa pod postacią orła. Na placu przey Teatrze Narodowym widać secesyjny teatr - Redutę, powstałą pod koniec XIX wieku - obecnie mieści się tam m.in. kasyno. Między dwoma teatrami zobaczymy też ukryty za drzewami kościół Notre Dame z XVIII wieku. Idąc wzdłuż deptaku można natknąć się m.in. na pomnik L'udovita Stura - wielkiego reformatora języka słowackiego w XIX wieku, pisarza, historyka i językoznawcy. Zastąpił on pomnik Marii Teresy, wysadzony w 1919 roku przez słowackich nacjonalistów.

Modry Kościółek (Modry Kostolik)

Tak naprawdę, to kościół ten nosi imię Św. Elżbiety. Jego budowę ukończono w 1913 roku a autorem projektu był Edmund Lechner, natomiast fundatorem sam cesarz Franciszek Józef. Jest to symboliczne mauzoleum jego tragicznie zmarłej małżonki, cesarzowej Elżbiety (Sisi), o czym świadczą stosowne węgierskie napisy w środku. Mozaika nad wejściem ma ukazywać patronkę i imienniczkę cesarzowej, św. Elżbietę, jedyną znaną bratysławską świętą, żyjącą w XIII wieku.

Hotele Słowacja
Hotele Bratysława