Miasta Europy - Strona GłównaStrona Główna - MiastaEuropy.plCentralwings, SkyEurope - MiastaEuropy.plTanie linie lotnicze - biletyTanie hotele i noclegiRelacje z wakacjiMapa Europy - mapa państw i miast w całej EuropieWycieczki - wakacje i wczasyPrzewodniki turystyczne Bezdroża i PascalZabytkiZdjęcia z podróży - fotografieKontakt

Muzea i Wystawy


Dom Mozarta w pierwszym roku po otwarciu zwiedziło ponad 200 tys. osób, co tym samym przyniosło mu nieoczekiwany zysk finansowy. Z pewnością przyczynił się do ku temu fakt, iż mozeum to zostało otwarte w Roku Mozartowskich 2006. Muzeum planuje zatem poszerzenie ekspozycji stałej o nowe objekty, a także organizację wystaw czasowych i atrakcyjnych projektów.



Hiszpański artysta Pablo Picasso bez wytchnienia prowadził osobistą wojnę przeciwko starzeniu się, stwarzając w ten sposób wielkie dzieła późnego okresu życia. Ekspozycja w wiedeńskiej Albertinie p.t. „Picasso – malować na przekór czasowi”, która zostanie otwarta 22 września 2006 r. zaprezentuje około 200 dzieł z ostatnich dwunastu lat życia artysty i podejmie temat antynomii szybkiego malowania i dokładnego rysunku w wyścigu z bezlitośnie upływającym czasem.


Listopad to miesiąc, który będzie w Wiedniu poświęcony sztuce fotografowania. Ponad sto wiedeńskich muzeów, galerii, instytucji kulturalnych zaprezentuje różnorodność fotografii, a okazją ku tego jest Miesiąc Fotografii, który trwa się równocześnie w kilku miastach europejskich jak Paryż, Berlin, Luxemburg, Moskwa, Rzym i Pressburg.


Ciekawe Przewodniki
Tanie Przewodniki Turystyczne

Barcelona - zabytki Barcelony | Hiszpania - Barcelona
środa, 09 listopad 2005
Drukuj E-mail

Szukasz hotelu w Barcelonie?

Kościół Sagrada Familia

Sagrada Familia - Kościół Świętej Rodziny - BarcelonaNa ulicy Mallorca znajduję się najbardziej znany symbol Barcelony i zarazem najambitniejsze dzieło Antonio Gaudiego, czyli Sagrada Familia. Budowę katedry Świętej Rodziny zlecono Gaudiemu w 1883 roku, gdy miał on 30 lat. W 1926 roku, kiedy to uległ śmiertelnemu wypadkowi na skrzyżowaniu ulic Gran Via i Bailen, mógł zobaczyć jedną wykończoną wieżę boczną wschodniej fasady. Dzięki szkicom i notatkom, które pozostawił Gaudi, możliwa była kontynuacja  ambitnego projektu. Plan świątyni ma kształt krzyża, na którego każdym ramieniu znajdują się fasady Stacji Drogi Krzyżowej (Narodzin na wschodzi i Męczeństwa na zachodzie). Nawa główna zgodnie z zamierzeniem Gaudiego miała osiągnąć 170 metrów wysokości, zostać zwieńczona ogromną kopułą i otoczona pięcioma dodatkowymi wieżami symbolizującymi Dziewicę Marię i Ewangelistów. W oglądanym obecnie kościele, należy odróżnić część bezpośrednio nadzorowaną przez Gaudiego (krypta, mur absydy, portal Narodzin) od tej, która została dobudowana póĽniej, pod kierunkiem grupy architektów próbujących interpretować trudne i skomplikowane szkice przez niego zostawione. W latach 1953-76 wzniesione zostały wieże fasady Męczeństwa, której motywy zdobnicze zaprojektował współczesny rzeĽbiarz, Subirachs, z zamiarem przywrócenia konstrukcji świątyni ducha artysty. W chwili obecnej trwają prace nad fasadą Chwały i zadaszeniem centralnej nawy.

Las Ramblas

Do 1444 roku Las Ramblas było wolnym od zabudowań obszarem. Ostateczne zagospodarowanie tego terenu nastąpiło dopiero w XVIII wieku i zostało zaprojektowane na wzór francuskich bulwarów, z centralnym chodnikiem do spacerowania, jezdnią dla ruchu kołowego po jego obu stronach i drzewami posadzonymi wzdłuż całej długości. "Najpiękniejsza ulica na świecie" - jak bywa często określana - ma długość 1180 metrów i jest dzisiaj najsłynniejszą aleją zarówno w Barcelonie jak i całej Hiszpanii. Tradycja podaje, że cudzoziemcy przybywający do Barcelony pierwsze swe kroki powinni skierować właśnie na Las Ramblas i wypić łyk wody ze Ľródełka Canaletes. Zgodnie z legenda, każdy kto napije się wody z tego Ľródełka powróci jeszcze do Barcelony. Ulica ta w rzeczywistości jest ciągiem alei o różnych nazwach i odmiennym wyglądzie. Pierwsza z nich, rozpoczynając od Plaza de Cataluna, to Rambla de Canaletes, której nazwa bierze się od wyżej wspomnianego Ľródełka. Drugi odcinek to tak zwana Rambla de los Estudios (Rambla Studiów), dalej Rambla de San Jose (Świętego Józefa) przechrzczona na Rambla de las Flores (Rambla Kwiaów), z powodu wystawianej tam na sprzedaż ogromnej ilości kwiatów i roślin. Odcinek ten zakończony jest Placem Boqueria, gdzie znajduje się wkomponowaną w bruk mozaika Joana Miro. Za placem zaczyna się Rambla de los Capuchinos (Rambla Kapucynów) inaczej zwana Pla del Teatre - od znajdującej się tam fasady dawnego Tetro Principal de Barcelona. Ostatnim odcinkiem jest Rambla de Santa Monica (Rambla Świętej Moniki), która to dobiega do pomnika Krzysztofa Kolumba. Na całej długości Las Ramblas pełne są stoisk z kwiatami, roślinami, zwierzętami domowymi, ptakami oraz kiosków z gazetami i książkami. Jednym z najlepszych momentów by odwiedzić i pospacerować po tek ulicy jest dzień obchodów święta Sant Jordi (Świętego Jerzego), patrona Katalonii. Zgodnie z tradycją, w tym dniu mężczyzna powinien podarować czerwoną różę ukochanej kobiecie, zaś ta powinna zrewanżować mu się książka...


Pałac Narodowy (Palacio Nacional), Magiczna Fontanna (Fuenta Magica) i Plac Hiszpański (Plaza de Espana)

Pałac został zaprojektowany przez inżyniera Carlesa Buegas na Wystawę Światową w 1920 roku jako Pawilon Elektryczności. Przed główną fasadą pałacu znajduje się majestatyczna, oświetlona fontanna - również dzieło Buegas. Fontanna ta jest jednym z symboli miasta: strumienie wody mogą przybierać nieskończoną ilość form i kolorów dzięki nowatorskiemu, biorąc pod uwagę epokę, w której ją skonstruowano, systemowi, składającemu się z dwóch koncentrycznych mis umieszczonych na różnych poziomach. Przepływ wody w fontannie to 2430 litrów na sekundę, natomiast główny strumień wzbija się na wysokość 50 metrów. Pompy i wentylatory o ogólnej mocy 1413 koni mechanicznych, podobnie jak 4730 żarówek, o mocy 1445 kW, to energia która ożywia fontannę. W nocy, Palacio Nacional, usytuowany za fontanną, rzuca w niebo dziewięć Pałac Narodowy - Barcelona(bowiem tyle liter ma słowo Barcelona) snopów świetlnych, które w połączeniu z magicznymi kształtami i kolorami fontanny tworzą jedno z piękniejszych spektakli jakie oferuje miasto. Przed fontanną i Pałacem Narodowym znajduje się Plac Hiszpański, który został on po raz pierwszy zagospodarowany w 1908 roku. W centrum placu znajduje się fontanna projektu Jujola, ucznia Gaudiego, która przedstawia morza opływające Półwysep Iberyjski.



Plac Kataloński (Plaza de Cataluna)

Plac ten jest sercem Barcelony, miejscem gdzie przecinają się główne aleje miasta i wznoszą najznakomitsze budynki. Jest to także miejsce spotkań i ośrodek życia towarzyskiego mieszkańców  miasta. Plac Kataloński został wytyczony w XIX wieku a swój ostateczny kształt osiągnął w 1927 roku dzięki architektowi Fancescowi Nebot, który zaprojektował również budynek, znajdujący się na tym samym placu, będący obecnie siedzibą przedsiębiorstwa Telefonica. W górnej części placu znajdują się dwie duże fontanny, które dzięki współgraniu wody i światła nadają mu wyjątkowy charakter. Plaza de Cataluna stanowi punkt wyjściowy wielu tras spacerowych po mieście: Las Ramblas, port i Paseo de Gracia. Oprócz tego jest on autentycznym centrum handlowym, gdzie można dokonać wszelkiego rodzaju zakupów.




Camp Nou

Stadion FC Barcelona - Namp NouStadion ten powstał według projektu Francesca Mitjans w 1957 roku. Został on unowocześniony i powiększony w 1982 roku, gdy liczbę miejsc na trybunach zwiększono z 43 tys. do prawie 110 tys. Futbol Club Barcelona, założony został w 1899 roku przez Hansa Gampera, liczy ponad 100 tys. członków i cieszy się wielką akceptacją społeczną obywateli Barcelony i reszty Katalonii. Podczas dyktatury generała Franco (1939-75) stał się symbolem oporu wobec reżymu i manifestowania katalanizmu. W okresie, kiedy wywieszanie flagi katalońskiej było zabronione, społeczeństwo kibicowało działaniu klubu, nadając meczom z Realem Madryt specyficznego symbolizmu. Zarówno stuletnia historia, jak i spektakularny przebieg kariery sportowej, tak klubu piłki nożnej jak i pozostałych dwunastu reprezentowanych tu dyscyplin sportowych uczyniły z FC Barcelona najważniejsze zrzeszenie sportowe Europy. Barcelona FC jest obecnie przykładem zarządzania kapitałem , gdyż jako jeden z nielicznych klubów sportowych potrafi finansować swą działalność własnymi środkami, powiększając je co roku, podobnie jak własny stan majątkowy.


Park Güell (Parque Güell)

Park Güell (hiszp. Parque Güell, katal. Parc Güell) - duży ogród z elementami architektonicznymi w Barcelonie przy ulicy Olot, boczmej aleii Santuari de la Muntanya, w północno-centralnej części miasta.

Zaprojektowany przez katalońskiego architekta Antonio Gaudíego na życzenie jego przyjaciela Eusebi Güella, przemysłowca barcelońskiego, który - zauroczony angieslkimi "miastami-ogrodami" - przedsięwzięcie sfinansował. Projekt w założeniu był osiedlem dla bogatej burżuazji mającym powstać na powierzchni 20 ha w pobliżu tzw. Łysej Góry. Prace trwały w latch 1900-1914. Projektu tego Gaudí nigdy nie ukończył. W 1922 roku Władze Barcelony wykupiły teren i przekształciły go w park miejski.

Najciekawszymi elementami parku są:
  • Dawna brama wejściowa z ktego żelaza wraz z przyległymi do niej pawilonami.
  • Schody wejściowe do głównego pawlionu. Gaudí umieścił w nich trzy wysepki; pierwszej nadał formę groty, drugiej - węża na tle katalońskiej flagi - symbolu mądrości, trzeciej - salamandry - symbolu Plutona.
  • Sala Kolumnowa - główny pawilon, który miał służyć za targ. Liczy 86 kolumn o wzorach antycznych, w których środku są specjalne kanały umożliwające spływ wody z położonego nad pawilonem tarasu. Dach sali ma kształt falisty i ułatwia tym bardziej spływ deszczówki.
  • Taras nad pawilonem kolumnowym przez architekta był nazywany teatrem greckim. Opasany jest wyjątkowo długą ławką, która jest jednocześnie gzymsem pawilonu pod nim.
  • Dom, w którym mieszkał Gaudí nim przeprowadził się w pobliże Sagrada Familia. Mieści sie tam muzeum artysty.

W 1969 roku wpisano park na listę narodowych dóbr kultury, a od 1984 roku obiekt znajduje się na na Liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Hotele Hiszpania
Hotele Barcelona
Hotele: Lotnisko w Barcelonie (BCN) - Barcelona

< Poprzedni   Następny >
Ciekawe Miasta
Mapy miast i państw Europy
Mapa Krakowa | Mapa Wrocławia | Mapa Gdańska | Mapa Poznania | Mapa Gniezna | Mapa Gdyni | Mapa Katowic | Mapa Kielc | Mapa Lublina | Mapa Szczecina | Mapa Warszawy | Mapa Amsterdam | Mapa Ateny | Mapa Barcelona | Mapa Berlin | Mapa Bruksela | Mapa Dublin | Mapa Edynburg | Mapa Florencja | Mapa Kolonia | Mapa Londyn | Mapa Manchester | Mapa Neapol | Mapa Paryż | Mapa Praga | Mapa Rzym | Mapa Wenecja | Mapa Wiedeń | Mapa Wilno | Mapa Zagrzeb

Mapa Albanii | Mapa Anglii | Mapa Austrii | Mapa Belgii | Mapa Białorusi | Mapa Bośnii | Mapa Bułgarii | Mapa Chorwacji | Mapa Czech | Mapa Danii | Mapa Estonii | Mapa Finlandii | Mapa Francji | Mapa Grecji | Mapa Hiszpanii | Mapa Holandii | Mapa Litwy | Mapa Łotwy | Mapa Macedonii | Mapa Niemiec | Mapa Norwegii | Mapa Polski | Mapa Portugalii | Mapa Rumunii | Mapa Serbii | Mapa Słowacji | Mapa Szwajcarii | Mapa Szwecji | Mapa Ukrainy | Mapa Węgier | Mapa Włoch | Mapa Mołdawii

Ostatnio Dodane Zdjęcia

Katedra w Palmie
Katedra w Palmie
czekuch

Darmowy Biuletyn

Chcesz być na bieżąco?





  

Humor turystyczny

Na przejście graniczne w Hrebennem zajeżdża czarny Mercedes 600.
Wysiada młody facet w czarnym garniturze i otwiera bagażnik. Podchodzi do
niego celnik i zaczyna klasyczne pytania:
- Narkotyki? Broń? Dewizy?
- Oczywiście - odpowiada kierowca i otwiera walizki.
Celnik z niedowierzaniem patrzy na zawartość waliz. Pierwsza wypełniona po
wierzch foliowymi torebeczkami z białym proszkiem, druga pełna kałachow, w
trzeciej równo poukładane paczki 100 dolarowych banknotów.
- To wszystko pana? - pyta gościa
- Nie - odpowiada młody czlowiek - to jest pana, moje jest w tamtym Tirze